0076

⬢⬢⬢

ตอนที่ 76 ต้องยิ้มนะ

จู่ ๆ แสงไฟก็ดับลง เหลือเพียงเทียนไม่กี่เล่มบนเค้กตรงหน้าเขาที่กำลังลุกไหม้ด้วยเปลวไฟริบหรี่

โนฮาระ รินมองเขาอย่างอ่อนโยนแล้วกล่าวว่า “ซาสึเกะ อธิษฐานสิ”

ภายใต้แสงเทียนสลัว โครงหน้าของเธอดูไม่ชัดเจนนัก แต่ท่าทางที่นุ่มนวลและเปื้อนรอยยิ้มบนใบหน้านั้น ช่างคล้ายกับมิโคโตะผู้เป็นแม่ในความทรงจำของเขาจริง ๆ

เหอะ ก็แค่ภาพลวงตาเท่านั้น...

ซาสึเกะมองเค้กที่เปลวเทียนกำลังไหวระริก

ยังไงก็เป็นของปลอมอยู่แล้ว ในเมื่อเป็นแบบนี้ การตั้งใจอธิษฐานก็ไม่มีความหมาย สู้พูดคำอธิษฐานที่ไม่มีทางเป็นจริงได้อย่างเด็ดขาดออกมาลอย ๆ เสียยังดีกว่า

เขาเอ่ยปากขึ้น “ฉันอยากให้ครอบครัวของฉันกลับมา”

ทุกคนชะงักไป นารูโตะรีบร้อนพูดขึ้นทันที “เจ้าบ้า! คำอธิษฐานน่ะต้องไม่พูดออกมาถึงจะเป็นจริงสิ!”