0050

⬢⬢⬢

ตอนที่ 50 อาวุธลับ

ฉันไม่รอช้าอีกต่อไป รีบตรงไปรวมตัวกับเพื่อนร่วมทีม

แม้การพ่ายแพ้ต่ออุจิวะ ซาสึเกะจะชวนให้หงุดหงิดใจ ทว่าก็ไม่ได้ทำใจยอมรับยากขนาดนั้น ในเมื่ออีกฝ่ายคืออุจิวะ ซาสึเกะนี่นา!

แต่ทว่า เพื่อนร่วมทีมของฉันกลับมักจะก้มหัวขอโทษขอโพยด้วยความรู้สึกผิดเต็มประดา “ขอโทษนะ ขอโทษจริง ๆ เป็นเพราะฉันมันไร้ประโยชน์เองแท้ ๆ!”

กระทั่งมีอยู่ครั้งหนึ่ง ถึงกับมีคนร้องไห้ออกมาต่อหน้าต่อตา

และยังมีคนหันไปต่อว่านารูโตะอีก “หมอนี่ไม่เคยช่วยอะไรได้สักอย่าง วัน ๆ เอาแต่วิ่งพุ่งมั่วซั่วคอยถ่วงแข้งถ่วงขา!”

พอผ่านไปครึ่งเทอม ฉันกับนารูโตะก็หาเพื่อนร่วมทีมไม่ได้อีกเลย

ยังดีที่ช่วงกลางภาคมีกำหนดการจัดงานกีฬาสี ทำให้หยุดการเรียนการสอนไปสามวัน ฉันถึงได้พอมีเวลาพักหายใจหายคอบ้าง