0022

⬢⬢⬢

ตอนที่ 22 คนที่สมองปกติ

พักสายตาจนกระทั่งเลิกเรียน จู่ ๆ ชิกามารุก็ดึงมือของตัวเองกลับไป

ฉันถึงเพิ่งได้สติว่าตัวเองจับมือของเขาค้างไว้นานมากแล้วโดยไม่ได้ขยับเลย “อ๊ะ ขอโทษนะ ฉันลืมไปเลย...!”

“ไม่เป็นไร ช่างมันเถอะ”

“ตอนนี้ชิกามารุดียกขึ้นบ้างหรือยัง อยากให้ฉันช่วยนวดให้อีกไหม”

“ไม่ต้องแล้ว...” เขาไม่มองฉัน พลางพึมพำเสียงเบา “เลิกเรียนแล้วคนรอบข้างเยอะเกินไป”

ฉันไม่ค่อยเข้าใจเหตุผลนี้เท่าไหร่ “คนรอบข้างเยอะขึ้นแล้ว นวดไม่ได้งั้นเหรอ”

แต่ชิกามารุส่งเสียง “อืม” คำหนึ่ง ในเมื่อเขาพูดแบบนั้น ก็คงจะไม่ผิดหรอก

ฉันพยักหน้า “ฉันเข้าใจแล้ว”