กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 20 ซ่อนตัวในผ้าห่มอย่างไร
ฉันไม่เคยป่วย และไม่เคยเป็นไข้ ดังนั้นฉันจึงไม่รู้ว่าคนที่ป่วยมีความรู้สึกอย่างไร
ฉันดูออกว่าพวกเขาน่าจะไม่สบายตัว แต่ไม่สบายตัวมากแค่ไหนกันแน่ ฉันกลับไม่มีภาพในหัวเลย
ฉันคิดว่าอุจิวะ ซาสึเกะนอนไม่หลับคงจะเบื่อ เมื่อเห็นเขาไม่ได้ปฏิเสธ จึงลองกอดสำรับไพ่ไปไว้บนเตียงของเขา
“นายเล่นเป็นไหม”
“...เล่นไม่เป็น”
ฉันจึงบอกกฎให้เขาฟังคร่าว ๆ รอบหนึ่ง “นายฟังเข้าใจไหม”
เขาพยักหน้าด้วยท่วงท่าที่เบามาก
ฉันรู้สึกว่าเขาดูเหนื่อยล้ามาก แต่เขาก็นอนอยู่บนเตียงมาตลอด หลับไปนานขนาดนั้น แล้วทำไมถึงยังเหนื่อยอยู่อีกนะ