เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 16 ให้ตายสิ เด็กบ้านเราจะไปดูแลคนอื่นเป็นได้ยังไงกัน
หลังจากวนเวียนไปรอบหนึ่ง ฉันก็พบว่าการคิดจะผูกมิตรเป็นเพื่อนกับใครไม่ใช่เรื่องง่ายเลยจริง ๆ
ด้วยเหตุนี้ ฉันจึงยิ่งให้ความสำคัญกับคนไม่กี่คนที่คุยถูกคอ คนที่น่าจะกลายเป็นเพื่อนกันได้ และคนที่ได้เป็นเพื่อนกันแล้วมากขึ้นไปอีก
ด้วยเหตุนี้ พอเห็นอาบุราเมะ ชิโนะ ฉันจึงเป็นฝ่ายเดินเข้าไปหาอีกครั้ง “คำพูดที่ฉันพูดไปก่อนหน้านี้ อาจจะไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไหร่ ถ้าฉันพูดอะไรผิดไป ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ นะ”
“ไม่หรอก...” อาบุราเมะ ชิโนะชะงักไปครู่หนึ่ง “ความจริงแล้วฉันตั้งใจมาขอโทษเธอต่างหาก... เป็นฉันเองที่ตอบสนองรุนแรงเกินไป ขอโทษนะ”
ฉันพูดอย่างดีใจ “งั้นพวกเรายังดูมดด้วยกันได้อยู่ไหม แล้วนายยังจะเล่าเรื่องแมลงให้ฉันฟังอีกหรือเปล่า”
ชิโนะสำรวมท่าทีอย่างมาก “ถ้าเธอสนใจล่ะก็นะ”