0003

⬢⬢⬢

ตอนที่ 3 เพื่อนคนแรก

“เอ๊ะ? จะดีเหรอ?”

“ได้สิ ทำไมจะไม่ได้ล่ะ! ถือว่าฉลองที่เราได้เป็นเพื่อนกันไง! อีกอย่าง... ก่อนหน้านี้... ฉันมักจะเดินกลับไปคนเดียวตลอดเลย... ขอโทษด้วยนะ!”

“ไม่ต้องขอโทษหรอก นารูโตะไม่ได้รู้สักหน่อยว่าฉันรออยู่ อีกอย่าง การรอนายก็เป็นสิ่งที่ฉันอยากทำเอง นารูโตะไม่จำเป็นต้องใส่ใจหรอก”

“นายนี่นะ บางทีก็พูดจาเข้าหูเหมือนกันนี่นา!”

“ขอบคุณสำหรับคำชม”

ในช่วงระหว่างที่รอราเม็งมาเสิร์ฟ นารูโตะนั่งอยู่ข้างฉันได้ไม่ทันไร ก็เริ่มกระสับกระส่ายราวกับมีหนามทิ่มก้น

เขาแอบมองฉันที มองไปรอบ ๆ ที่อื่นที แล้วก็แอบมองฉันอีกที

สองมือของเขายันไว้บนม้านั่ง แกว่งขาทั้งสองข้างไปมา แล้วจู่ ๆ ก็เอาขามาพันกันไว้พลางหดไหล่ลง