เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 250 คนในแคปซูล งานแต่งงานสะเทือนเลื่อนลั่น
ในห้องเงียบสงัด ลมนอกหน้าต่างยังคงพัดผ่าน ใบแปะก๊วยส่งเสียงสวบสาบ
จี้สวินนิ่งเงียบอยู่นาน ไม่ได้ถอนหายใจ มีเพียงความเงียบงัน ราวกับคน ๆ หนึ่งที่ยืนอยู่หน้าประตูซึ่งปิดสนิท ยืนจนพอแล้ว ถึงเวลาต้องไปแล้ว
ในที่สุดเธอก็หยิบถุงผ้าขึ้นมา ยัดเข้าไปส่วนลึกสุดของลิ้นชัก ดันไปไว้ด้านหลังกองของเก่า
ลิ้นชักปิดลง ส่งเสียงดังแผ่วเบา
เธอลุกขึ้น ยืนอยู่ริมหน้าต่าง ผลักบานหน้าต่างเปิดออกให้กว้างขึ้นอีกนิด
ลมราตรีพัดกรูเข้ามา เย็นสบาย แต่ไม่บาดผิว เธอยื่นหน้าออกไป แหงนมองขึ้นสู่ท้องฟ้า
ค่ำคืนฤดูใบไม้ร่วงของเป่ยเฉิง ดวงดาราสุกสว่าง เป็นประกายทีละดวง ๆ ประหนึ่งถูกตรึงไว้บนม่านสวรรค์สีเทาดำ
“ลาก่อน เจ้าแกะน้อย”
พอเอ่ยคำทั้งสี่จบ เธอก็ยืนอยู่ริมหน้าต่างเนิ่นนาน สายลมพัดปอยผมหน้าผากของเธอพลิ้วไหว แล้วตกลงมาดังเดิม