กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 248 สุสานวีรชน คุกเข่าโขกศีรษะ
เจ็ดวันให้หลัง รถสีดำคันหนึ่งแล่นมาจอดที่หน้าประตูสุสานวีรชน
สุสานสร้างอยู่บนเนินลาด ประตูหินสีเทาขาว ด้านบนสลักอักษรแถวหนึ่งไว้ว่า ดวงวิญญาณผู้ภักดีแห่งชายแดนเหนือ
สองข้างประตูเป็นแนวต้นสนเขียวชอุ่มสองแถว ปลูกไว้อย่างหนาแน่น พอสายลมพัดผ่าน ใบสนก็ส่งเสียงซ่า ๆ
บนทางลาดด้านในประตู ปูบันไดหินทอดขึ้นไปทีละขั้น สองข้างทางเต็มไปด้วยป้ายหลุมศพหนาแน่นยั้วเยี้ย
ก้อนหินสีเทาขาวเรียงชิดติดกันแผ่นแล้วแผ่นเล่า เรียงรายตั้งแต่ตีนเนินไปจนถึงยอดเนิน
หน้าป้ายบางแผ่นมีดอกไม้วางอยู่ บางแผ่นเหลือเพียงรอยคราบแห้งกรัง ลมพัดกรูลงมาจากเนินเขา หอบเอาความเย็นเยียบอันเป็นเอกลักษณ์ของแดนเหนือมาด้วย พัดปะทะใบหน้าราวกับใบมีดบาง
ประตูรถเปิดออก