กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 237 เบื้องหลังของเทพ ล้วนเป็นเหล่าผู้ศรัทธา
ตรงมุมทิศตะวันออกเฉียงใต้ของโถงเทพ ด้านหลังเสาหินขนาดยักษ์ต้นหนึ่ง มีคนผู้หนึ่งเดินออกมา
เขาตัวไม่สูง รูปร่างค่อนข้างผอม ใบหน้าหล่อเหลาเกลี้ยงเกลามีรอยยิ้ม ยามเดินก้าวเท้าคล่องแคล่วกระฉับกระเฉง ราวกับพร้อมจะหัวเราะออกมาได้ทุกเมื่อ
เขาใส่ชุดปฏิบัติการรบรุ่นเก่าของชายแดนเหนือหัวกั๋ว ปลายแขนเสื้อเสียดสีจนซีดขาว ทว่าตำแหน่งอินทรธนูบนบ่ากลับสะอาดสะอ้าน
มือของจี้สวินที่อยู่ข้างลำตัวชะงักไปเล็กน้อย
คอมเมนต์ลอยแทบจะบ้าคลั่งในชั่วพริบตา
“อันเซี่ยน??? ใช่อันเซี่ยนคนนั้นไหม? กรี๊ด!!! อาเซี่ยน! ในที่สุดนายก็ปรากฏตัวแล้ว!!!”
“เขายืนขึ้นมาได้แล้ว! ในโลกจำลองเขายืนอยู่! ใช้สองขาเดินได้แล้ว!”
“อาเซี่ยน! ในที่สุดก็สามารถเคียงบ่าเคียงไหล่กับผู้บัญชาการของนายได้อีกครั้ง ฮือ ๆ…”
“อันเซี่ยนรักษาอาการบาดเจ็บอยู่ที่เป่ยเฉิงไม่ใช่เหรอ? เขาเข้ามาได้ยังไง?”