กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 220 ในหอระฆังน่ะเป็นถิ่นของเธอ
คนสิบกว่าคน บ้างยกปืน บ้างชักดาบ แม้รูปขบวนจะระส่ำระสาย แต่อานุภาพนั้นเป็นของจริง
คอมเมนต์ลอยเริ่มตึงเครียดขึ้นมา:
“พวกนั้นบุกแล้ว! บุกเข้าไปจริง ๆ ด้วย!”
“ทั่งเหล็กคงโดนบีบจนคลั่งแล้วล่ะ ไม่บุกก็ตาย บุกก็ตาย สู้เสี่ยงดูสักตั้งดีกว่า”
“ข้างในหอระฆังแคบมากไม่ใช่เหรอ? เทพจี้คนเดียวจะต้านไหวไหมเนี่ย?”
“เธอลืมไปแล้วเหรอว่าเมื่อกี้เธอฆ่าคนยังไง? ตอนนี้เธอขี้เกียจแม้แต่จะปาระเบิดด้วยซ้ำ”
“เป็นไปได้ไหมว่า ข้างในยิ่งปาระเบิดง่ายกว่าเดิมอีก?”
“แคบเกินไป ถ้าเธอปาคงโดนตัวเองระเบิดไปด้วย เว้นแต่เธอจะวิ่งขึ้นไปบนยอดหอระฆัง แต่มุมนั้นยืนยังแทบไม่อยู่เลย”
ในภาพไลฟ์สด คนแรกที่พุ่งเข้าไปตรงทางเข้าหอระฆังคือคนตัวสูงจากประเทศกิมจิ