ตอนที่ 217 ต่อให้เป็นหมา ก็ต้องออกมารับผิด

ตอนที่ 217 ต่อให้เป็นหมา ก็ต้องออกมารับผิด

ในชั่วพริบตาที่เสียงของเสี่ยวลาจีระเบิดขึ้นในแก้วหู นิ้วมือของจี้สวินก็ผ่อนออกจากไกปืนไปครึ่งชุ่นแล้ว

ลำกล้องปืนส่วนนั้นหลังผ้าม่านชั้นสี่หดกลับไป หดกลับไปอย่างรวดเร็ว ราวกับถูกใครบางคนกระชากอย่างแรงจากด้านหลัง

จี้สวินยิ่งตื่นเต้นขึ้นไปอีก นัยน์ตาทอประกายวิบวับ

“...อ้อ? ถ้างั้นนั่นก็คือบอสลับอีกตัวสินะ ฮ่า ๆ! แน่จริงก็มาสิ!”

เธอพูดประโยคนี้จบ ร่างก็พุ่งปราดขึ้นไปบนผนังตึกฝั่งขวาของตรอกแล้ว

ไม่มีเชือกหรือตะขอเกี่ยว มือเปล่าล้วน ๆ

ถุงมือครึ่งนิ้วของเธอเกาะร่องอิฐที่หลุดร่อนบนผนังด้านนอก ปลายเท้าถีบโครงยึดท่อ ทั้งร่างราวกับจิ้งจกที่ถูกดีดพุ่งออกจากพื้นดิน แนบไปกับผนังแล้วปีนขึ้นไปอย่างรวดเร็ว