กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 209 สัตว์ร้ายกินคนในเทพปกรณัมกรีก
จี้สวินยังคงนิ่งเฉย เธอเพิ่งคิดจะตอบเสี่ยวลาจีไปว่า “อย่าเพิ่งร้อนใจ” ทว่ากลับมองเห็นสิ่งเหล่านั้นเสียก่อน
ราวสิบกว่าตัวกำลังหมอบต่ำอยู่ริมหลุมดินไกลออกไป สภาพคล้ายสุนัขล่าเนื้อที่ถูกลอกหนัง แขนขายาวเรียวแคบ กระดูกสันหลังปูดโปนแทงพ้นชั้นหนังขึ้นมาเป็นข้อ ๆ
พวกมันไร้ดวงตา บนหัวมีรูระบายอากาศเรียงเป็นแถว กำลังเปิดพะงาบ ๆ หันตรงมาทางทิศที่เธอยืนอยู่
สิ่งนี้มองแล้วชวนให้กระเพาะอาหารของเธอปั่นป่วนอย่างยิ่ง พวกมันไม่ได้รุกคืบเข้ามา คล้ายกำลังรอให้เธอขยับตัวก่อน
“จำนวนเท่าไหร่” เธอสะกดกลั้นความสะอิดสะเอียนแล้วเอ่ยถาม
“…ประเมินเบื้องต้น ราวร้อยกว่าตัว” น้ำเสียงของเสี่ยวลาจีแปรเปลี่ยนเป็นแข็งทื่ออย่างยิ่ง “ไม่ได้มีแค่นี้นะ ชั้นดินข้างใต้ยังมีอีก เถ้าแก่ ที่นี่ไม่ใช่เขตอสูรราตรีอะไรเลยสักนิด…แต่มันคือรังต่างหาก!”
หัวคิ้วของจี้สวินกระตุกวูบ เธอควรจะคิดได้ตั้งนานแล้ว การที่ผู้จัดกำหนดให้เขตดินไหม้เกรียมเป็น “สภาพแวดล้อมที่ควบคุมไม่ได้” นั้นย่อมมีเหตุผลรองรับ