ตอนที่ 199 เป่ยเฉิง ไม้กวาดขนไก่ของปู่

ตอนที่ 199 เป่ยเฉิง ไม้กวาดขนไก่ของปู่

ห้าวันต่อมา เป่ยเฉิง ตรอกเก่าตระกูลจี้

แดดยามเที่ยงวันส่องลอดช่องว่างระหว่างใบแปะก๊วยลงมาพอดี สาดลงบนถนนแผ่นหินเขียวจนสว่างวาบสลับมืดครึ้มเป็นหย่อม ๆ

หน้าประตูบ้านเรือนสองฝั่งตรอก เก้าอี้ไม้ไผ่หลายตัวถูกลากออกมาตั้ง มีทั้งคนโบกพัด คนเด็ดผัก และคนนั่งยอง ๆ ซ่อมจักรยานอยู่บนพื้น

เสียงจักจั่นดังระงมเป็นระลอก ประหนึ่งจะร้องจนทั้งตรอกร้อนระอุขึ้นมา

จี้เจิ้นซานยืนเท้าไม้เท้าอยู่กลางตรอก ผมสีเทาขาวหวีเรียบกริบ เสื้อผ้าฝ้ายบางสีเทาเข้มบนตัวติดกระดุมไล่ไปจนถึงเม็ดบนสุด

มืออีกข้างของเขาถือไม้ขนไก่ ขนไก่บนไม้ดูฟูฟ่องอยู่ใต้แสงแดด มองดูแล้วไม่มีพลังโจมตีเลยสักนิด

“แกหยุดเดี๋ยวนี้นะ!”