เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 191 ตายแล้วก็ยังไม่ปล่อยให้สงบ
จี้สวินใจดิ่งวูบ สายตายังคงจับจ้องอยู่บนใบหน้าที่เหมือนกับลูเซียนราวกับแกะพิมพ์เดียวกัน
เธอรู้ว่าโอดินกำลังทำอะไร เขากำลังบีบให้เธอเลือก
สู้ไปด้วย ช่วยคนไปด้วย นี่คือวิธีสู้ที่ทำให้เสียสมาธิมากที่สุด
ใคร ๆ ก็รู้ว่าหานเกอแข็งแกร่ง ทว่าต่อให้เป็นคนที่เก่งกาจเพียงใด เวลาที่ต้องต่อสู้ไปพลางลากอีกคนหนีไปด้วย ย่อมต้องช้าลงทั้งสิ้น
“หรือเธอจะยอมทิ้งซูอิ่ง แล้วพุ่งตรงเข้ามาฆ่าฉันเลยก็ได้นะ”
โอดินผายมือออกทั้งสองข้าง ดูราวกับเจ้ามือในบ่อนพนัน “ฉันไม่มีปัญญาหนีหรอก ขอแค่เธอมาถึงตรงนี้ได้ ชีวิตนี้ฉันยกให้เธอเลย… แต่พลตรีผู้สง่างามอย่างเธอ คงไม่ฆ่าคนออกไลฟ์สดหรอกมั้ง?”
จี้สวินหัวเราะ เสียงของเธอเบามาก ราวกับใบมีดที่สะบัดหลุดออกมาจากส่วนลึกของลำคอ กรีดผ่านมวลอากาศ ทั้งเย็นเยียบและคมกริบ
“ได้ แกคำนวณไว้หมดแล้วสินะ… แต่ฉันอยากได้ทั้งสองอย่าง”