เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 184 ลมหายใจหลังประตู พบคนคุ้นเคยอีกครา
“อาสวิน!” ฟู่หยุนกุยตะโกนลั่น ฝีเท้าไม่หยุดชะงัก วิ่งทะลุผ่านเสาค้ำรับน้ำหนักที่พังทลายไปครึ่งหนึ่งเหล่านั้น มุ่งหน้าไปหาเธออย่างสุดชีวิต
จี้สวินเอียงหน้ามอง
ฟู่หยุนกุยเห็นเธอถอดแว่นตายุทธวิธีออก ในชั่วพริบตานั้น แม้สองเท้าของเขาจะยังไม่หยุดวิ่ง แต่หัวใจกลับเหมือนถูกใครบางคนบีบกระชาก หดเกร็งวูบลงอย่างรุนแรง
ดวงตาของเธอแดงก่ำ ขอบตาทั้งหมดแดงระเรื่อ ราวกับมีบางสิ่งกำลังลุกไหม้อยู่ข้างใน ทว่ายังเผาไหม้ไม่ทะลุออกมาจนหมด
บนใบหน้าของเธอไร้ซึ่งคราบน้ำตา มีเพียงรอบดวงตานั้นที่แดงก่ำจนชวนสะเทือนใจ
เธอจ้องมองเขา ไม่ได้เอ่ยปาก และไม่ได้เดินตรงมาหา เพียงยืนอยู่ตรงนั้น ใช้ดวงตาคู่ที่แดงจนน่ากลัวคู่นั้นมองเขาแวบหนึ่ง
เพียงแวบเดียว ไม่ถึงสองวินาที หลังจากนั้นเธอก็หันหลังกลับ เดินก้าวเข้าลิฟต์ไป