ตอนที่ 182 แตะคนของฉัน จะพังตึกทิ้งเสีย

ตอนที่ 182 แตะคนของฉัน จะพังตึกทิ้งเสีย

ผู้กำกับจางขยี้ก้นบุหรี่ดับลงบนโต๊ะ เงยหน้าขึ้นมองเพดานแวบหนึ่ง คล้ายกำลังมองหาอะไรบางอย่าง

“เอาละ พูดไร้สาระจบแล้ว” เขาตบมือสองที จู่ ๆ ก็เปลี่ยนสีหน้าท่าทางกลายเป็นพวกอันธพาลข้างถนน

“ท่านกลุ่มดาวทั้งหลาย ตอนนี้พวกคุณทุกคนคือนักแสดงของฉัน ใครให้ความร่วมมือคนนั้นรอด ใครดื้อรั้นคนนั้นตาย”

“อย่าได้สงสัยในพลังอำนาจของพวกเราเชียว… อ้าว อย่าเพิ่งรีบถลึงตาใส่ฉันสิ ตอนฉันแบกกล้องถ่ายหนังน่ะอ่อนโยนมากนะ แค่บางทีั้งมือไม่อยู่เท่านั้นเอง”

เขาแสยะยิ้ม รอยยิ้มนั้นหยาบกระด้างจนแทบจะเอาไปขัดฝาผนังได้

ทว่าไม่มีใครรู้สึกขำเลยสักคน

เพราะฟู่หยุนกุยนั่งกลับลงไปบนตำแหน่งเดิมแล้ว ผมยาวสยายอยู่ด้านหลังไหล่ หน้ากากวางสงบนิ่งอยู่บนโต๊ะ

มือข้างหนึ่งของเขาพาดอยู่บนพนักเก้าอี้ มืออีกข้างป้อนข้อมูลบางอย่างลงบนเครื่องปลายทางอย่างรวดเร็ว โค้ดบนหน้าจอไหลเลื่อนลงมาราวกับน้ำตก