เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 178 รอยยิ้มของเขายังคงน่าโดนต่อยเหมือนเดิม
ฟู่หยุนกุยไม่ได้ขยับตัว ทว่ามือข้างนั้นที่วางอยู่บนหัวเข่า ข้อนิ้วกลับกำแน่นเข้าหากันอีกครั้ง
“ราศีเมษ” เสียงของหัวหน้าดังมาจากทิศทางของภาพฉาย ไร้ซึ่งความอบอุ่นใด ๆ
“ไปเถอะ เด็กน้อย นายคือผู้สืบทอดแห่งโอดินของฉัน เป็นผู้นำแห่งกลุ่มดาว ไปพบแขกจากชายแดนเหนือคนนี้หน่อย”
ลูเซียนยืนขึ้น ทำความเคารพหัวหน้า ท่าทางนั้นได้มาตรฐาน ทว่ากลับช้ากว่าปกติไปครึ่งจังหวะ
ตอนที่เขายืดตัวตรง สายตาก็กวาดผ่านไปยังทิศทางของฟู่หยุนกุยอย่างรวดเร็ว ราวกับโยนก้อนหินลงไปในน้ำลึก เกิดระลอกคลื่นไหววูบเพียงครั้งเดียวแล้วก็เลือนหายไป
เขาหมุนตัวแล้วก้าวเดินออกไป
ในภาพฉาย จี้สวินได้หยิบป้ายบัญชาออกมาแล้ว เธอพลิกด้าน เอาลวดลายด้านหลังแนบลงไปบนบานประตูสีแดงเข้ม
สีแดงเริ่มจางลง โดยแผ่ออกจากจุดศูนย์กลาง สีแดงเข้มจางลงเป็นสีแดงอ่อน แล้วจางลงจนกลายเป็นโปร่งแสง