กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 173 กลับหมู่บ้านพักผ่อน เตรียมทำศึก
เสี่ยวลาจีเดาไม่ออกเลยว่าจี้สวินกำลังคิดอะไรอยู่ มันส่ายหัวเล็ก ๆ ของตัวเองพลางพึมพำ:
“ดังนั้นสิ่งที่เจ้าแกะน้อยเรียนรู้มาไม่ได้มีแค่ภาษา แต่ยังมีนิสัยด้วย แต่ตอนที่เขาเคาะก้นแก้ว รู้สึกเหมือนเขากำลังจะพูดอะไรบางอย่างตลอดเลย ทว่านกน้อยอย่างฉันไม่รู้หรอกนะ”
เหมือนกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง…
จี้สวินชะงักไป เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ เธอล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าด้านในของเสื้อคลุม แล้วหยิบป้ายบัญชาโลหะอันนั้นออกมา
สัมผัสของป้ายบัญชายังคงเหมือนตอนที่เธอเพิ่งได้รับมา ขอบเรียบเนียน น้ำหนักกำลังพอดี ไม่มีสิ่งใดผิดปกติ
แต่เธอเข้าใจคนอย่างลูเซียนดี บางครั้งเวลาทำเรื่องอะไรก็มักไม่ชอบใช้วิธีการแบบคนทั่วไป…
ปลายนิ้วของจี้สวินลูบคลำป้ายบัญชาอยู่สองสามที ตอนที่พลิกป้ายบัญชากลับมา ก็มองเห็นรายละเอียดที่ก่อนหน้านี้ไม่ได้สังเกต
“นี่มัน… ?!”