เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 169 การตายของซูเฉิง ความจริงบรรจบครบวง
ฟู่หยุนกุยไม่พูดจา สายตาหลังหน้ากากจับจ้องไปที่ใบหน้าของเธอ ผ่านวัสดุด้านชั้นนั้น ไม่อาจมองเห็นสีหน้าใด ๆ ได้เลย
แต่มือของเขาตรงตะเข็บกางเกงเครื่องแบบขยับเล็กน้อย ปลายนิ้วเปลี่ยนจากการปล่อยตามธรรมชาติเป็นงอเกร็งขึ้นนิดหน่อย
จี้สวินไม่ได้บีบคั้นให้เขาตอบ เธอถอยหลังไปครึ่งก้าว มองขวดตัวอย่างบนชั้นเก็บของแถวนั้นอีกรอบ จากนั้นจึงหมุนตัวเดินตรงไปยังหน้าประตูห้องแช่เย็น
เมื่อเดินถึงประตูเธอชะงักไปก้าวหนึ่ง เอียงหน้าไปบอกว่า “นายรออยู่ที่นี่” พูดจบก็เดินออกไป
ฟู่หยุนกุยยืนนิ่งอยู่ในห้องแช่เย็นไม่ขยับ
ไอเย็นพัดผ่านช่องระบายอากาศบนกำแพงทั้งสี่ด้านเข้ามาอย่างต่อเนื่อง บนแนวไหล่เสื้อเครื่องแบบของเขาเกาะกุมไปด้วยเกล็ดน้ำค้างแข็งสีขาวบาง ๆ ชั้นหนึ่งแล้ว