กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 165 เจ้าขยะตัวน้อยที่เสียงดังหนวกหู
จี้สวินมองสิ่งของในกล่อง พลางนิ่งเงียบ
นกตัวหนึ่ง
สีเทาดำ ผิวสัมผัสกึ่งเซรามิกกึ่งโลหะน้ำหนักเบาบางชนิด ปีกแนบชิดข้างลำตัว กรงเล็บขดอยู่ใต้ท้อง ดวงตาเป็นหินออบซิเดียนขัดเงาสองเม็ด
มันนอนอยู่บนเบาะบุกำมะหยี่สีเทาเข้มภายในกล่องไม้สีดำ ไม่ต่างอะไรกับของที่ระลึกไม้แกะสลักอันละ 10 หยวนตรงทางเข้าสถานที่ท่องเที่ยวเลยสักนิด
เธออดไม่ได้ที่จะใช้นิ้วชี้จิ้มลงไปบนหัวนกทีหนึ่ง มันแข็งโป๊ก ไร้การเคลื่อนไหว
เธอจิ้มอีกที…
นก มีชีวิตขึ้นมาแล้ว
หลัก ๆ คือสีที่เปลี่ยนไป เริ่มจากสีเทาดำผิวด้าน กระจายออกไปรอบทิศทางราวกับหมึกที่หยดลงในน้ำใส สีเทาถอยร่นไป สีฟ้าอ่อนลอยเด่นขึ้นมา และสีฟ้าอ่อนก็เปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเข้ม