ตอนที่ 149 ยิ่งฟังยิ่งเหมือนบันทึกขโมยสุสานเรื่องนั้น

ตอนที่ 149 ยิ่งฟังยิ่งเหมือนบันทึกขโมยสุสานเรื่องนั้น

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ทันทีที่ฟ้าสาง หมู่บ้านก็ค่อย ๆ ตื่นขึ้นจากความเงียบสงบในยามราตรี

หยาดน้ำค้างที่เกาะตัวตลอดหนึ่งคืนบนหลังคาสังกะสีกำลังระเหยไปในแสงอรุณ หน้าต่างบ้านดินสองฝั่งตรอกสายหลักเริ่มมีผู้คนเข้าออกกันต่อเนื่อง

ตรงลานว่างข้างห้องบัญชาการ ทหารกองกำลังหมวกฟ้าสองสามนายกำลังช่วยกันขนย้ายกล่องเสบียงที่เพิ่งมาถึง

ไกลออกไป แถวเชลยกำลังทยอยรับอาหารเช้าเป็นชุด ๆ ด้านหน้าเพิงผ้าใบกันน้ำมีแถวคนขยับตัวช้า ๆ อยู่สองสามสาย บางคนใช้ช้อนไม้ตักข้าวต้มจากหม้อ บางคนก็นั่งยอง ๆ ถือชามเคลือบซดอยู่ริมโคนกำแพง

ลูเซียนยืนอยู่ตรงประตูบ้านดินท้ายหมู่บ้านหลังนั้น ในมือถือแท็บเล็ตเครื่องเก่า ผมสั้นสีแดงยังไม่ทันได้จัดทรง ปอยผมชี้โด่เด่สองสามเส้นกระดกอยู่บนกระหม่อม (ดูรูป)