กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 131 ทนไม่ไหวแม้แต่นิดเดียว ด่าแหลก
จี้สวินนั่งยอง ๆ อยู่ในความมืดโดยไม่ขยับ
เสียงฝีเท้ากำลังใกล้เข้ามา เคลื่อนจากทิศทางระเบียงทางเดินมายังหน้าประตูห้องใต้ดิน ช่วงห่างระหว่างแต่ละก้าวล้วนสั้นลง คนผู้นั้นดูเหมือนไม่ได้ลังเลเลยว่าควรเข้ามาหรือไม่
ก้าวสุดท้ายหยุดลงที่หน้าประตูกันระเบิด บานประตูถูกผลักเปิดจากด้านนอก แสงสว่างกว่าจากบนระเบียงทางเดินสาดเข้ามาในความมืดสลัวของห้องใต้ดิน ส่องให้พื้นบริเวณหน้าประตูสว่างชัดเจนขึ้นเล็กน้อย
เงาร่างหนึ่งเอียงตัวแทรกผ่านช่องประตูเข้ามา จี้สวินมองโครงร่างนั้นท่ามกลางความมืด
รูปร่างของอีกฝ่ายค่อนข้างผอม สวมเสื้อสูทสีแดงสดตัวนอก ไม่ได้ติดกระดุม ปล่อยเปิดอ้าไว้