ตอนที่ 129 เพิ่งแตะพื้น ถูกเปย์ปืนครกมาหนึ่งลูก

ตอนที่ 129 เพิ่งแตะพื้น ถูกเปย์ปืนครกมาหนึ่งลูก

ตอนที่จี้สวินกับอวี้หลงหลิงเดินตามหลังกันกลับขึ้นมาบนผืนดิน แสงในระเบียงทางเดินก็เปลี่ยนจากสีฟ้าอมเทาในยามเช้ากลายเป็นสีสันอันสว่างจ้าขึ้นของช่วงบ่าย

ขณะเดินผ่านห้องรับแขก ฝีเท้าของจี้สวินก็หยุดลงข้างหน้าต่างบานกระจกจรดพื้น

ผิวน้ำของฟยอร์ดนอกหน้าต่างมีสีอ่อนกว่าตอนเช้าเล็กน้อย หลังจากชั้นเมฆสลายตัวไปแสงแดดก็ตกลงสู่ผิวน้ำตรง ๆ ตัดผืนน้ำทั้งแถบออกเป็นเศษชิ้นส่วนที่สว่างมืดสลับกัน

เศษชิ้นส่วนเหล่านั้นกำลังเคลื่อนไหวอย่างช้า ๆ ไปตามสายลมแผ่วเบา ราวกับแผ่นกระดาษสีเงินที่กำลังถูกพลิกเปิดอย่างเชื่องช้า

“ไปดินแดนตะวันออก” เสียงของอวี้หลงหลิงดังมาจากด้านหลังเธอ จี้สวินไม่ได้หันกลับไป เธอฟังเสียงนั้นพูดต่อไป