กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 125 แย่แล้ว ภาพลักษณ์ทหารของเธอ!
คืนนี้จี้สวินหลับ ๆ ตื่น ๆ บางคราก็ฝันถึงหอส่งสัญญาณไฟที่มีหิมะโปรยปรายในชายแดนเหนือ จากนั้นก็เป็นต้นแปะก๊วยในเป่ยเฉิง นาน ๆ ครั้งจะได้ยินฟู่หยุนกุยเรียกชื่อเธอ บอกว่าปีที่ตามหาเธอไม่พบนั้นเจ็บปวดเหลือเกิน
สุดท้ายก็กลายเป็นทุ่งน้ำแข็งสีขาวโพลน ถังหลอดแก้วสีเขียวทางพันธุวิศวกรรมตั้งเรียงรายเป็นแถว คนที่แช่อยู่ในของเหลวล้วนมีใบหน้าเดียวกัน
ล้วนเป็น…ฟู่หยุนกุย!
จี้สวินเบิกตากลัวขึ้นฉับพลัน ทั่วร่างเย็นเยียบ กลั้นหายใจอยู่นานกว่าสิบวินาทีกว่าจะผ่อนลมหายใจออกมา
เป็นความฝัน…ยังดี เป็นแค่ความฝัน…
นอกหน้าต่างยังคงเป็นสีเทาอมฟ้า
แสงเช้าของฟยอร์ดมาเยือนช้ากว่าพื้นที่ตอนใน ชั้นเมฆกดต่ำลงมาก แสงสว่างลอดผ่านรอยต่อของเมฆ ทาบทับลงบนกระจกหน้าต่างเป็นชั้นฝ้าด้านอย่างสม่ำเสมอ