ตอนที่ 123 ร่องรอยของฟู่หยุนกุย

ตอนที่ 123 ร่องรอยของฟู่หยุนกุย

แสงนอกหน้าต่างเปลี่ยนเป็นแสงเฉียงตอนเย็น สีทองอุ่นส่องลอดขอบชั้นเมฆ ตกลงบนผืนน้ำแตกกระจายเป็นประกายแสงระยิบระยับ

รถจอดลงตรงทางเข้าของสิ่งปลูกสร้างหลังหนึ่ง วิลล่าก่อหินสูงสามชั้น ผนังภายนอกเป็นหินแกรนิตสีเทาเข้ม ฝังด้วยหน้าต่างกระจกทรงแคบยาวจรดพื้นสองสามบาน

กรอบหน้าต่างทาสีเขียวเข้ม ตัวอาคารทั้งหลังทอดตัวตามความลาดชันของริมขอบฟยอร์ด ด้านหน้าหันสู่ผืนน้ำ ด้านข้างมีบันไดหินสายหนึ่งทอดลงไปยังชายหาดส่วนตัวและท่าเรือลอยน้ำด้านล่าง

ริมท่าเรือผูกเรือยอชต์ขนาดเล็กสีขาวไว้หนึ่งลำ เชือกโยงแกว่งไหวเบา ๆ ท่ามกลางสายลมเอื่อย