กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 120 จิบแชมเปญอย่างใจเย็นเจรจาต่อรอง
รอยยิ้มคลั่งไคล้ของอิลกาพลันแข็งค้าง เธออ้าปากค้าง ยังไม่ทันเรียบเรียงคำพูด จี้สวินก็ดื่มแชมเปญครึ่งแก้วนั้นจนหมดแล้ว
เธอวางแก้วเปล่าลงบนโต๊ะตัวเล็ก เงยหน้าขึ้นมองอิลกา “คุณวิจัยฉัน เป็นเพราะคุณคิดว่าฉันเหมือนกับใครบางคนมาก”
“คน ๆ นั้นก็เป็นนักรบเหมือนกัน ฟื้นตัวเร็วกว่าคนอื่นเหมือนกัน ‘คน ๆ นั้น’ ที่คุณพูดถึง…คือคนแรกที่พวกคุณพบเจอลำดับพันธุกรรมแบบนี้”
“คุณ คุณรู้—” เสียงของอิลกาสูงขึ้นครึ่งคีย์ ใบหน้าที่เปี่ยมด้วยความคลั่งไคล้ทางวิทยาศาสตร์ปรากฏความตื่นตระหนกเป็นครั้งแรก “คุณไม่มีทางรู้ได้ เมื่อปีนั้น…”
“ฉันไม่รู้จริง ๆ นั่นแหละ” จี้สวินเอนหลังพิงพนักโซฟา นิ้วมือวางทาบบนที่วางแขน เอียงคอมองเธอ “แต่สีหน้าของคุณเมื่อกี้บอกฉันว่า ฉันเดาถูก”