กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 112 ต้องการแผนรอดชีวิต ปลิวกันหมดแล้ว
จี้สวินเปลี่ยนกริชไปถือมือซ้าย ค่อย ๆ ยกมือขวาขึ้นมา ทำสัญญาณมือ “หยุด” ไปทางเขา
แม่งเอ๊ย ขยะแขยงชะมัด!
ปลายนิ้วของเธอเหยียดตรง หงายกลางฝ่ามือออก ราวกับท่าทางที่ส่งสัญญาณให้เพื่อนร่วมทีมข้างหลังไม่ให้พุ่งไปข้างหน้าบนสมรภูมิชายแดนเหนือ
“ฉันจะกลับมารับนาย” น้ำเสียงของเธอจู่ ๆ ก็กลับมานุ่มนวลเหมือนกับที่เคยใช้ในห้องก่อนหน้านี้ “แต่ไม่ใช่ตอนนี้”
“ฉันยังมีเรื่องอื่นต้องไปจัดการ นายรอฉันอยู่ในระเบียงทางเดินนี้ ได้ไหม?”
หางเสียงของเธอทอดสูงขึ้นเล็กน้อย นั่นเป็นน้ำเสียงปรึกษาหารือที่มีเฉพาะยามเกลี้ยกล่อมคน
สีหน้าของ “ฟู่หยุนกุย” ชะงักค้างไปชั่วพริบตา
การชะงักค้างแบบนี้สั้นมาก คล้ายโปรแกรมจำลองที่กำลังรันอยู่ จู่ ๆ ก็เจอกิ่งก้านคำสั่งที่คาดไม่ถึง จึงต้องใช้เวลาพิเศษมาประมวลผล