ตอนที่ 96 ทำไมทุกคนถึงไร้จรรยาบรรณนักสู้กันหมด?

ตอนที่ 96 ทำไมทุกคนถึงไร้จรรยาบรรณนักสู้กันหมด?

ตอนที่จี้สวินเดินทะลุผ่านตรอกทั้งสกปรกทั้งรกรุงรังแห่งนั้น เธอได้กลิ่นขยะผสมปนเปกับกลิ่นฉุนของปัสสาวะลอยคลุ้งในอากาศ

เธอไม่แม้แต่จะขมวดคิ้ว ย่อตัวต่ำแล้วสาวเท้าเร็ว ๆ เลียบโคนกำแพงไปหลายสิบก้าว พลางได้ยินคนของแก๊งเจ้าถิ่นพวกนั้นด้านหลังยังคงสบถด่าพลางแยกย้ายกันไป เสียงค่อย ๆ ไกลออกไปเรื่อย ๆ

เธอหยุดฝีเท้า เอาแผ่นหลังพิงกำแพง ยื่นมือปาดเหงื่อที่ซึมออกมาตรงขมับทีหนึ่ง

หลังมือที่พันผ้าพันแผลเปื้อนฝุ่นอยู่ชั้นหนึ่ง เธอไม่ได้ปัดออก เพียงแค่พิงกำแพงหอบหายใจสองที กระชับสายสะพายปืนเอเคบนไหล่ แล้วหยิบน้ำขึ้นมาดื่มสองสามอึก

ไม่ไหว หิวนิดหน่อยแล้ว ต้องหาที่พักเพื่อเติมพลังงานก่อน

จี้สวินหมุนตัว กำลังจะก้าวเท้า แต่ชั่วพริบตากลับสบเข้ากับเงาร่างมืดทะมึนเป็นพรืดตรงปากถนน