กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 94 เอามานี่! ของนายก็คือของฉัน
จี้สวินเดินไปอีกฝั่งของดาดฟ้าสองสามก้าว เปลี่ยนไปนั่งยอง ๆ ตรงจุดที่ทัศนวิสัยเปิดกว้างกว่าเดิม
ตรอกแยกย่อยระหว่างตึกแผ่นคอนกรีตสีเทาในเขตเก้าคดเคี้ยวถี่ยิบดั่งเส้นเลือดฝอย บางสายทะลุถึงกัน บางสายเป็นทางตัน
ตรอกแยกย่อยเหล่านั้นที่เธอเพิ่งวิ่งผ่านมาคลี่ออกในหัว ซ้อนทับกันจนกลายเป็นแผนที่เลือนรางฉบับหนึ่ง
ทางเดินระหว่างตึกสองหลังทางทิศตะวันออกถูกกำแพงที่พังถล่มปิดตาย ทว่าด้านข้างกำแพงมีช่องโหว่อยู่จุดหนึ่ง ทำได้เพียงเอียงตัวเบียดผ่านไป
ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือมีทางเข้าอุโมงค์ใต้ดิน รั้วเหล็กถูกงัดเปิดออกครึ่งหนึ่ง ไม่รู้ว่าทะลุไปถึงไหน