เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 91 เธอเปิดหน้าดินทั่วทั้งย่าน
มีเพียงไม่กี่คำ ไม่มีคำอธิบายเพิ่มเติม จี้สวินล็อคหน้าจอ เก็บโทรศัพท์มือถือกลับเข้ากระเป๋าเสื้อด้านใน แล้วยืนแนบชิดกำแพง
เสียงฝีเท้าด้านนอกเดินผ่านปากซอยแล้วค่อย ๆ ห่างออกไป ประหนึ่งระลอกคลื่นที่ซัดขึ้นมาแล้วลดระดับลงไป
เธอก้มลงมองนิ้วมือขวาของตนเองที่ทิ้งอยู่ข้างลำตัว ซึ่งยังคงชาอยู่เล็กน้อย
แรงบีบข้อมือของหญิงสาวสวมหน้ากากคราวนั้นยังคงหลงเหลืออยู่ ไม่ใช่บาดแผล ทว่าเป็นการสั่นสะท้านที่ร่างกายจดจำได้
“บุปผาแห่งมาตุภูมิ”
ยามที่อีกฝ่ายเอ่ยคำเหล่านี้ น้ำเสียงกลับไร้ซึ่งความมุ่งร้าย ซ้ำยังแฝงความสนิทสนมอยู่บ้าง… คล้ายกับกำลังเรียกคนที่รู้จักกันมาเนิ่นนาน
เธอเป็นใครกันแน่?
หน้ากากสีขาว จู๋หลงสีแดง วิทยายุทธ์โบราณหัวกั๋ว สามารถเชือดคอคนเป็น ๆ ได้ภายในเวลาหนึ่งวินาทีครึ่ง…