กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 89 พลตรีหานเกออารมณ์ซับซ้อน
ห้องมืดมาก ผ้าม่านรูดปิดสนิท มีเพียงแสงไฟถนนเส้นหนึ่งที่ลอดผ่านริมม่านเข้ามา ทอดยาวเป็นเส้นสีขาวเรียวเล็กบนพื้นห้องรับแขก
ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นเฟอร์นิเจอร์เก่าผสมกับกลิ่นยาสูบ พอมองเห็นลาง ๆ ว่าบนโต๊ะน้ำชามีกาแฟเหลืออยู่ครึ่งแก้ว
ผู้หญิงคนนั้นยืนอยู่ด้านในประตู ไม่ขยับเขยื้อน สายตาหลังหน้ากากจับจ้องมาที่จี้สวิน เมื่อมีเนื้อกระเบื้องสีขาวขวางกั้น จึงมองไม่ออกว่ามีสีหน้าอย่างไร
คำพูดที่เรียกจี้สวินว่าลูกแมวน้อยเมื่อครู่นี้เธอเป็นคนพูด เป็นภาษาหัวกั๋ว
ตอนนี้เธอกำลังหัวเราะ เสียงที่ลอดออกมาจากหลังหน้ากากนั้นใสกระจ่าง ราวกับบังเอิญเจอเรื่องสนุกอะไรเข้า น้ำเสียงจึงผ่อนคลายและสดใสมาก