เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 57 ต้มชาใต้แสงจันทร์ เชิญศัตรูเข้าสู่ค่ายกล
คอมเมนต์ลอยยังคงถาโถมเข้ามาอย่างล้นหลาม ทุกข้อความต่างตะโกนว่า “เอาชนะให้ได้” “คว้าชัยกลับมา” ตัวอักษรที่หนาแน่นยั้วเยี้ยบดบังหน้าจอจนแทบมองไม่เห็นภาพ
ทว่าทุกคนต่างรู้ดีว่า คำขู่ลั่นวาจาจบลงแล้ว ต่อจากนี้ต่างหากคือของจริง
หากเป็นคนอื่นมายืนอยู่บนหอส่งสัญญาณไฟแล้วพูดว่า “พวกแกจะไม่ได้กลับไปแม้แต่คนเดียว” ทั่วโลกคงมองว่าเป็นแค่คำพูดเพ้อเจ้อ ทว่าคนที่เอ่ยคำนี้คือหานเกอ
เมื่อ 3 เดือนก่อน ทั้งที่ยังมีบาดแผลติดตัว เธอก็ทำให้เหล่าขุมอำนาจในเขตไร้ผู้ปกครองเปิดศึกฟัดกันเองจนเละเทะได้ ทุกคำขู่ดุดันที่เธอเคยเอ่ย สุดท้ายล้วนแปรเปลี่ยนเป็นรายงานการรบทั้งสิ้น
ดังนั้นในเวลานี้จึงไม่มีใครคิดว่าเธอกำลังคุยโม้
แต่เชื่อก็ส่วนเชื่อ ความกังวลก็เป็นอีกเรื่อง การทำสงครามไม่ใช่เรื่องที่จะชนะได้เพียงเพราะคำขู่ไม่กี่ประโยค