ตอนที่ 30 จดทะเบียนแล้วก็หย่าได้

ตอนที่ 30 จดทะเบียนแล้วก็หย่าได้

หน้าประตูคฤหาสน์ตระกูลฉู่ บริเวณหน้าจอผ้าไม่รู้ว่าใครเป็นคนเริ่มปรบมือขึ้นเป็นคนแรก

เสียงปรบมือที่ดังกังวานและเปี่ยมด้วยความเด็ดเดี่ยว คนที่สองร่วมตบมือตาม จากนั้นก็เป็นคนที่สาม คนที่สี่…

ในแถวของทหารผ่านศึก ชายชราแขนขาดคนหนึ่งยืนตัวตรงแหน็บ เขาหนีบไม้เท้าไว้ใต้รักแร้ ใช้มือข้างเดียวที่เหลืออยู่ฟาดตบลงบนต้นขาของตัวเองอย่างสุดกำลัง

ขอบตาของเขาแดงก่ำ ริมฝีปากสั่นระริก แต่เขายังคงปรบมือ

ฉู่เฉินเยี่ยนคุกเข่าอยู่กับพื้น ก้มศีรษะลง แนบหน้าผากชิดกับพื้นอันเย็นเฉียบแล้วร่ำไห้ออกมาอย่างคุมสติไม่อยู่

จี้หมิงกำไมโครโฟนไว้แน่น จู่ ๆ เขาก็นึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมา หลายปีก่อน ตอนที่จี้สวินยังเด็ก น่าจะราวเจ็ดหรือแปดขวบ

เขาเคยถามเธอว่าโตขึ้นอยากทำอะไร เธอบอกว่าอยากปกป้องคนในครอบครัว