กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 23 ทั่วขุนเขาฝังกระดูกวีรชน
คอมเมนต์ลอยเริ่มหลั่งไหลเข้ามา—
“ถูกยิงเจ็ดนัดเนี่ยนะ???”
“น้ำเสียงตอนที่เธอบอกว่า ‘ถูกยิงเจ็ดนัดยังไม่ร้องสักแอะ’ เหมือนกับตอนที่แม่ฉันพูดว่า ‘วันนี้ราคาผักขึ้นอีกแล้ว’ เป๊ะเลย”
“เธอกำลังคลำซี่โครง…เธอไม่ได้คลำ เธอกำลังกดอยู่…บ้าเอ๊ย! เธอกำลังห้ามเลือดอยู่ชัด ๆ!!!”
“ฉันเป็นนักศึกษาแพทย์ หลังซี่โครงแตกร้าว การกดจะช่วยชะลอความเร็วของเลือดออกภายในได้ แต่ห้ามเลือดไม่ได้จริง ๆ เธอแค่พยายามยื้อเวลาให้ตัวเอง! ท่าทางแบบนี้เจ็บมากนะ แต่เธอทำอยู่หน้ากล้องนาทีกว่า ๆ โดยสีหน้าไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด”
“เจ็บมาก แต่สีหน้าเธอไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด ฉันขอย้ำอีกรอบ!”
“หน้าเธอซีดหมดแล้ว!!! เลิกคุยกันได้แล้ว!!! เรียกทีมแพทย์สิ!!!”
จี้สวินเงยหน้าขึ้น มองไปยังอาทิตย์อัสดงที่อยู่ไกลออกไป