เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 16 ไปถล่มคลังอาวุธศัตรูสักแห่ง?
ฉู่เฉินเยี่ยนก้าวไปข้างหน้าอย่างแรง ขอบตาแดงก่ำ เอ่ยทีละคำอย่างหนักแน่น
“แม่ คำพูดที่แม่ใส่ร้ายเธอตลอดหลายวันที่ผ่านมา ทุกประโยค ทุกตัวอักษร… ล้วนเป็นการดูหมิ่นทหารหัวกั๋ว!”
ระเบียงทางเดินทั้งสายเงียบสงัดไป 2 วินาที
คุณนายฉู่ยืนนิ่งอยู่กับที่ สีหน้าแปรเปลี่ยนจากโกรธเกรี้ยวเป็นตื่นตะลึง จากตื่นตะลึงกลายเป็นความรู้สึกบางอย่างที่ยากจะอธิบาย
มือของเธอยังคงทิ้งอยู่ข้างลำตัว นิ้วมือกำลังสั่นระริกเล็กน้อย
ซูอิ่งเดินออกมาจากห้อง ตรงเข้าไปข้างกายคุณนายฉู่แล้วดึงแขนของเธอไว้
ใบหน้าของเธอซีดขาว ริมฝีปากสั่นเทา แต่เธอก็ยังรั้งคุณนายฉู่เอาไว้
“แม่… พอเถอะค่ะ” น้ำเสียงของเธอแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน “ขอร้องละค่ะ อย่าพูดอีกเลย”
คุณนายฉู่มองซูอิ่ง ซูอิ่งไม่ได้ร้องไห้ แต่สีหน้ากลับดูย่ำแย่ยิิ่งกว่าร้องไห้เสียอีก