กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 2 เธอชื่อหานเกอ ผู้บัญชาการชายแดนเหนือ
อากาศภายในห้องจัดงานเลี้ยงราวกับถูกสูบออกไปจนหมดสิ้น
คนสองสามคนที่สบถด่าเสียงดังที่สุดเมื่อครู่อ้าปากค้าง ไม่อาจเปล่งคำพูดออกมาได้แม้แต่คำเดียว
บนพรมแดง ลมหายใจของฉู่เฉินเยี่ยนแผ่วเบาลงไปหลายส่วน สายตาของเขาจับจ้องแน่นิ่งอยู่ที่ชื่อสุดท้ายบนรายชื่อ
จี้สวิน
ผู้บัญชาการจี้สวิน รหัสเรียกหานเกอ ยี่สิบแปดคน ถูกกวาดล้างทั้งหน่วย
ซูอิ่งยืนอยู่ข้างกายเขาในระยะครึ่งเมตร สีหน้าของเธอซีดยิ่งกว่าชุดแต่งงาน ริมฝีปากสั่นระริก ทว่าเธอไม่ได้พูดอะไร
พูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว
หน้าจอไม่ได้ให้เวลาใครได้หยุดหายใจ
ภาพสแกนเอกสารเลือนหายไป ภาพบนจอสลับกลับมายังซากปรักหักพังอีกครั้ง