กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 240 ความอึดอัดสุดขีด
ตอนหลินฟานกับพวกเดินออกจากตึกนั้น แสงแดดจ้าทำให้ทุกคนต้องหรี่ตา
ต้วนขุยกับซุนคงคงนั่งอยู่ที่เดิม มองแผ่นหลังของพวกเขาหายไปในแสงสว่างนอกประตู
ซุนคงคงมองต้วนขุยด้วยสีหน้าเป็นห่วง “ลุงต้วน พวกเขา...จะเอาความลับพวกนี้ไปพูดต่อไหมคะ?”
ต้วนขุยเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วจู่ ๆ ก็หัวเราะออกมา
รอยยิ้มนั้นแฝงความรู้สึกซับซ้อนที่อธิบายไม่ถูก
“พูดไปแล้วจะทำไมล่ะ?” เขาพูดเบา ๆ “ใครจะเชื่อ? ก็ตอนนี้ในใจทุกคน ความหวังสุดท้ายของมนุษยชาติ...ก็ยังเป็นป้อมปราการอวี้เหมินอยู่ดี!”
เขาลุกขึ้นยืน เดินไปที่ประตู มองแผ่นหลังของหลินฟานกับพวกนั้น