เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 185 หนึ่งลำเรือ ขบวนรถข้ามฟาก!
เช้าวันรุ่งขึ้น ขบวนรถอาณาจักรเทพก็ออกเดินทางอีกครั้ง
ยิ่งขับไปข้างหน้า ที่ราบก็ค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นเนินเขาสูงต่ำ เส้นขอบฟ้าไกล ๆ เริ่มเห็นเงาภูเขาลาง ๆ
เงาภูเขาลูกแล้วลูกเล่าดูเหมือนแผ่นหลังของสัตว์ยักษ์ที่นอนหลับ ทอดตัวอยู่ตรงขอบฟ้า
“ข้างหน้าคือเขาโส่วหยางแล้ว” เสียงฉินเหวินดังขึ้นในเครื่องสื่อสารบนรถ “ทางจะเดินยากขึ้นหน่อย แต่เป็นทางที่ต้องผ่านเพื่อไปป้อมปราการอวี้เหมิน”
“ทุกคนระวังตัวด้วย” หลินฟานมองเทือกเขาที่ทอดยาวไม่ขาดสายตรงหน้า หนังตาก็กระตุกขึ้นมาเอง
ขบวนรถคงแถวระวังภัยไว้ แล้วค่อย ๆ ขับเข้าเขตภูเขา
ถนนยิ่งขรุขระและคดเคี้ยวขึ้นเรื่อย ๆ ต่างจากตอนวิ่งบนที่ราบลิบลับ ขบวนรถจึงช้าลงมาก
คนในขบวนรถต่างมองผ่านกระจกรถไปที่หน้าผาสูงชันสองข้างทางที่สูงเสียดฟ้า ในเครื่องสื่อสารมีเสียงอุทานซ้ำ ๆ ดังขึ้นเป็นระยะ
หลินฟานมองออกไปนอกหน้าต่าง ลางสังหรณ์ไม่ดีในใจยิ่งแรงขึ้นเรื่อย ๆ คิ้วก็ขมวดเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว