เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 159 แจ้งตระกูลไป๋ให้มาไถ่ตัว
ห้องใต้ดิน
ตอนที่หลินฟานใช้คีมเหล็กเปื้อนเลือดหนีบนิ้วนางข้างซ้ายของไป๋ฉีจนแหลกเป็นครั้งสุดท้าย ไอ้บ้าไป๋ที่เคยเรืองอำนาจในกานเฉิง ทำให้คนนับไม่ถ้วนกลัวจนขวัญหนีดีฝ่อ ก็สติแตกอย่างสิ้นเชิง
ไป๋ฉีนอนอ่อนปวกเปียกอยู่ในกองเลือด ตาลอย น้ำลายไหลย้อยที่มุมปาก ปากพึมพำโดยไม่รู้ตัวว่า “อย่าบีบอีกเลย... เจ็บ...”
แผลบนตัวเขาถูกพลังธรรมชาติของจินเหยียนประคองไว้ ทั้งสมานแล้วก็ปริแตกซ้ำไปซ้ำมา ส่วนพลังจิตของฉินเหวินก็ขยายความเจ็บกับความสิ้นหวังให้เขารู้สึกหนักขึ้นเป็นเท่าตัว
หลินฟานทิ้งคีมเหล็กในมือ รับผ้าขาวผืนหนึ่งจากหวังทง แล้วค่อย ๆ เช็ดเลือดบนมืออย่างไม่รีบร้อน
“พี่ใหญ่...” ถังเสี่ยวเสี่ยวมองไป๋ฉีที่นอนอยู่บนพื้นเป็นคนหมดสภาพไปแล้ว แล้วพูดว่า “ให้ฉันฟันมันทีเดียวตายเถอะ ไอ้สัตว์นี่!”
หลินฟานโยนผ้าขาวที่ชุ่มเลือดแดงไปคลุมหน้าไป๋ฉี บังตาที่ว่างเปล่าคู่นั้นไว้