เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 156 ถูกทรมานจนสุดทน
เวลาย้อนกลับไปเมื่อสามชั่วโมงก่อน
หลังจากที่ฟางอวี่เดินตามหวังเหล่าอู่เข้าไปในบ้านหลังนั้น พอประตูใหญ่ปิดลง เธอก็รู้ทันทีว่าแย่แล้ว
ฟางอวี่จ้องหวังเหล่าอู่อย่างระแวดระวัง “คุณเป็นใคร พาพวกเรามาที่นี่ต้องการอะไร”
“โอ๊ย อย่าเพิ่งร้อนใจครับ” หวังเหล่าอู่ยังยิ้มเต็มหน้าอยู่เหมือนเดิม “เดี๋ยวเจ้านายผมก็มาแล้ว ต้องให้ท่านเป็นคนคุยกับคุณเองครับ”
พูดจบก็จะหันหลังเดินออกไป
เงาดำร่างหนึ่งพุ่งลงมาจากหลังคาโดยไม่มีเสียงเลย เร็วจนเหลือแค่ภาพเงาตกค้าง
“ระวัง!” ฟางอวี่ทันตะโกนออกไปได้แค่คำนี้
เงาดำพุ่งไปถึงตัวหวังเหล่าอู่แล้ว สีหน้าของหวังเหล่าอู่แข็งค้างไปทันที เขาอ้าปากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่ที่คอมีรอยเลือดเป็นเส้นชัดเจนปรากฏขึ้นมา โดยที่ไม่มีเลือดพุ่งออกมาเลย
ศพของเขาทรุดลงไปอย่างอ่อนปวกเปียก