0087

⬢⬢⬢

ตอนที่ 90 แผนที่ฉบับที่สอง

เดิมทีเฉิงเกอนั้นสวมแว่นตามาด้วย แต่หลังจากที่ได้เห็นปีศาจ เขาก็หวาดกลัวอย่างขีดสุดจนรูม่านตาขยายกว้างจนแว่นหลุดออกจากสันจมูกโดยไม่รู้ตัว ผลคือตอนที่วิ่งเขาสะดุดล้มลงจนแว่นตกพื้น ทว่าเขาก็ไม่กล้าเก็บมันขึ้นมา ได้แต่รีบลุกขึ้นวิ่งหนีต่อทันที

ค่าสายตาของเขาไม่ได้สั้นมากนัก ตราบใดที่ไม่ใช่การใช้เพื่ออ่านหนังสือหรือเขียนหนังสือ การไม่มีแว่นก็ไม่ได้ถือเป็นปัญหาอะไร ตอนทำข้อสอบเพียงแค่ขยับให้ใกล้ตาขึ้นสักนิดก็ไม่มีปัญหาแล้ว

ทว่า...จะเป็นไปได้หรือที่เขาหนีรอดจากการไล่ล่าของปีศาจมาได้เพียงเพราะไม่ได้สวมแว่น? เรื่องนี้มันไร้สาระเกินไปหน่อย

หลังจากเกาอิ่งได้ฟังประสบการณ์ของเฉิงเกอ จู่ ๆ เขาก็สังเกตเห็นเรื่องหนึ่ง เรื่องที่ทำให้เขารู้สึกกังวลใจอย่างยิ่ง

“นายจะบอกว่านายสะดุดล้ม...ครั้งหนึ่งงั้นเหรอ?”

“ใช่” เฉิงเกอพยักหน้าตอบ “ตอนที่ล้มก็ได้ทำแว่น...”

“ตอนที่นายล้ม นายส่งเสียงออกมาไหม?”