เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 88 หมู่บ้านประตูยมโลก
เกาอิ่งและจูซุนหลิงต่างกำลังเฝ้ามองช่วงเวลาที่พระอาทิตย์ขึ้น ทันใดนั้นพวกเขาก็สัมผัสได้ถึงการมีชีวิตอยู่ในโลกใบนี้อย่างแรงกล้า
มีเพียงการมีชีวิตอยู่เท่านั้น ถึงจะสัมผัสได้ถึงแสงสว่างและความอบอุ่นนี้
โดยเฉพาะจูซุนหลิง ความรู้สึกของเธอนั้นรุนแรงกว่ามาก
สิ่งแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวของเธอตอนนี้ คือพ่อ แม่ พี่สาว และน้องชายที่เสียชีวิตขณะถูกฝังอยู่ใต้ซากปรักหักพังจากเหตุการณ์แผ่นดินไหว ผู้ซึ่งไม่มีวันได้เห็นดวงอาทิตย์อีกต่อไป
(ฉัน...ไม่อยากตาย ฉันหวังว่าจะได้เห็นดวงอาทิตย์ขึ้นนี้ตลอดไป ตราบชั่วนิรันดร์...)
ส่วนเกาอิ่งนั้น ไม่รู้เลยว่าเด็กสาวที่เขาอยากรู้อยากเห็นและชื่นชมก็กำลังเฝ้ามองดวงอาทิตย์ขึ้นในเวลาเดียวกับเขาเช่นกัน
เขายื่นมือออกไปนอกขอบหน้าต่าง มองแสงสว่างจากพระอาทิตย์ยามเช้าที่ค่อย ๆ ขับไล่ความมืดมิดออกไป ราวกับอยากจะคว้าแสงที่ส่งผ่านมาทางเส้นขอบฟ้านั้นไว้