0083

⬢⬢⬢

ตอนที่ 86 การตัดสินว่าเป็นการทุจริต

เกาอิ่งพอจะเข้าใจแนวคิดนี้แล้ว

ใช่แล้ว คนที่สลักตัวอักษรไว้บนประตูอาจจะตระหนักว่าตัวเองกำลังจะตาย จึงเลือกที่จะสลักทิ้งไว้ ไม่อย่างนั้นทำไมไม่ไปหาคนเพื่ออธิบายสถานการณ์ล่ะ?

และสำหรับคนที่กำลังจะตาย เป้าหมายของการสลักอักษรย่อมเป็นความหวังว่าคนที่ยังมีชีวิตอยู่มาเห็นแล้วจะได้ตื่นตัวคอยระแวดระวัง แต่ถ้าเป็นในมิติขนาน จะป้องกันอย่างไร?

พฤติกรรมที่ต้องไปสลักอักษรก่อนตายจึงดูไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย

เขาอ่านต่อไป เนื้อหาที่เขียนอยู่ข้างหลังกระดาษคือ:

“ดะ...เดี๋ยวก่อนนะ ที่เรากำลังปรึกษากันอยู่นี้ จะนับว่าเป็นการทุจริตหรือเปล่า?”

“ไม่ต้องกังวลไป รุ่ยอี ฉันตรวจสอบดูแล้ว การปรึกษาหารือเกี่ยวกับหัวข้อข้อสอบในเชิงพื้นฐานที่ไม่เกี่ยวข้องกับคำตอบที่เป็นหัวใจสำคัญนั้นได้รับอนุญาต