0072

⬢⬢⬢

ตอนที่ 74 ชื่อสกุล

รูม่านตาของเกาอิ่งขยายกว้างขึ้นในทันที หัวใจเต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง

เพียง 0.5 วินาทีต่อมา เขาก็ตัดสินใจทำสิ่งที่ฉลาดที่สุดในเวลานี้!

หนี!

ใช่ แม้ปีศาจอาจจะไม่สังหารคนหากไม่ส่งเสียง แต่เมื่อมันปรากฏตัวตรงหน้าเกาอิ่ง เขาก็ไม่กล้าใช้ชีวิตของตนเองเป็นเดิมพันว่าปีศาจจะไม่ฆ่าคน!

แต่นาทีนี้ สำหรับเกาอิ่งแล้ว การหนีคือทางเลือกเดียวเท่านั้น!

เวลานี้เขาแทบจะเขย่งปลายเท้าหนี พยายามรับประกันให้ดีที่สุดว่าจะไม่ยอมให้ตนเองส่งเสียงออกมา

ตอนนี้ต่อให้ความเร็วในการหนีจะช้าลงสักนิด ก็ห้ามส่งเสียงดังเกินไป มิเช่นนั้น สิ่งที่เขาต้องเผชิญคือทางตันแห่งความตาย!

และในระหว่างที่หนี เขายังหันหลังกลับไปมอง……