0057

⬢⬢⬢

ตอนที่ 58 อดีตของหมู่บ้านร้าง

ในที่สุด จี้อี้เซวียนและหลานซินจู๋ก็เดินทางมาถึงหน้าประตูใหญ่ด้วยความยากลำบากอย่างยิ่ง

จี้อี้เซวียนใช้มือแตะประตูไว้เบา ๆ แล้วพยายามผลักเปิดมันออกทีละนิด

“ขาของเธอดีขึ้นหรือยัง” จี้อี้เซวียนมองหลานซินจู๋ที่กำลังนวดน่องตัวเองไม่หยุดพลางเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง “ถ้ายังเดินไม่ไหวก็รีบบอก ตอนนี้ห้ามฝืนทำเป็นเก่ง เธอเข้าใจไหม”

“อืม... ฉัน... ฉันรู้แล้ว”

บานประตูเปิดออกทีละน้อย จี้อี้เซวียนมองเห็นกระดาษแผ่นหนึ่งวางอยู่ไม่ไกลนัก ทว่าภายในห้องเต็มไปด้วยเฟอร์นิเจอร์ที่วางระเกะระกะ การจะเดินเข้าไปจำต้องใช้ความระมัดระวังอย่างถึงที่สุด หากเผลอไปชนข้าวของจนเกิดเสียงดังสนั่นขึ้นมา ผลลัพธ์คงไม่อาจจินตนาการได้

ระวัง... ระวัง...