กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 27 จ้องมอง
บาดแผลที่ลำคอดูไม่เรียบเนียนเอาเสียเลย
ในขณะที่คนเบื้องหลังเกาอิ่งต่างหวาดกลัวจนสติกระเจิง ปฏิกิริยาแรกในหัวของเขากลับไม่ใช่ความกลัว แต่เป็นการสังเกต มนุษย์เราท้ายที่สุดแล้วก็เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความสามารถในการปรับตัวที่แข็งแกร่ง
“ศีรษะ... เกรงว่าตอนที่เขาขับรถคงจะชะโงกหัวออกไปนอกหน้าต่าง แล้วจากนั้น...” เกาอิ่งในตอนนี้สามารถเริ่มคุ้นชินกับการมองดูศพได้แล้ว จากสถานการณ์ในปัจจุบัน ดูเหมือนนี่จะเป็นศพของปีศาจไร้หัว เช่นเดียวกับเด็กหญิงชุดแดง
โหวหมิงป๋อในตอนนี้ก็เริ่มเข้าใจเรื่องราว ตอนที่ขับรถแล้วชะโงกหัวออกไปนอกหน้าต่าง แล้วจากนั้น... รถคันที่ขับสวนเลนมาคันหนึ่งวิ่งเฉี่ยวเข้า... ศีรษะก็ขาดกระเด็นไปในทันที