กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 920 - อึดอัดใจ อึดอัดใจเหลือเกิน
"เช่นนั้นพวกเจ้าคิดจะเอายังไงกันแน่ อย่างมากที่สุดก็ไม่ต้องเข้าไปกันทั้งหมด ปล่อยให้แดนลับบรรพกาลแห่งนี้ตั้งตระหง่านอยู่อย่างเงียบสงบที่นี่ ดีหรือไม่"
"ฮึ่ม พวกเจ้าอยากเข้าไปก็ได้ ทว่ามีโควตาให้เพียงหนึ่งร้อยที่นั่งเท่านั้น"
"พวกเจ้ารังแกกันเกินไปแล้ว"
"ก็รังแกพวกเจ้านั่นแหละ แล้วจะทำไม"