กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 682 - เผด็จการเป็นที่สุด
เขายังเพิ่งเคยพบคนที่โอหังบังอาจเช่นนี้เป็นครั้งแรก และเป็นครั้งแรกที่ได้เห็นคนมาทำตัวหยิ่งผยองต่อหน้าเขา รู้ทั้งรู้ถึงฐานะของตน ทว่ายังคงกำแหงถึงเพียงนี้
นี่คือการไม่เห็นตนอยู่ในสายตา
"บานที่สอง บานที่ห้า และบานที่หกเป็นของข้า อีกสามบานที่เหลือยกให้พวกเจ้า"