กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 512 - รวมพล ณ สำนักพึ่งพิง
"ไม่ว่าอย่างไรเจ้าต้องไปเป็นผู้ติดตามของเย่หลินให้จงได้ หากเรื่องนี้ทำไม่สำเร็จ ก็ไม่ต้องกลับมาอีก"
ผู้อาวุโสกล่าวจบก็สะบัดแขนเสื้อเดินจากไปด้วยความโกรธเกรี้ยว
ส่วนหวังเหย่ลูบก้นพร้อมกับบิดเอวแล้วลุกขึ้นยืน มองดูแผ่นหลังของผู้อาวุโสที่จากไปด้วยสีหน้าตัดพ้อ
ตาเฒ่าผู้นี้ นับวันยิ่งไร้ความปรานี ลงมือไม่รู้จักผ่อนหนักผ่อนเบาเอาเสียเลย