กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 437 - สำนักเทพโบราณอันสั่นคลอน
"พวกเขาสองคนต่างจับจ้องตาเป็นมัน ยามนี้มีข้าคอยคุมเชิงอยู่ พวกเขาสองคนจึงทำได้เพียงสงบเสงี่ยมเจียมตัว"
"ทว่าหากวันหนึ่งข้างหน้าข้าต้องจากไปเล่า ถึงเวลานั้น เจ้าจะทำอย่างไร ตำแหน่งนี้ของเจ้า มีคนคอยจ้องมองอยู่มากมาย"
ชายชรามองดูเมิ่งอวิ๋นตรงหน้า พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ผิดหวังและเสียดายยิ่ง